Het Bestuur van Cascade zal de Jaarrekening Cascade 2025 formeel op de bestuursvergadering in april 2026 vaststellen. Zojuist is op webpage Over bestuur/Cascade het Jaarverslag 2025 geplaatst. Of klik hier.

Vrijdagmiddag 20 maart a.s. is bij de Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed het 22ste platform Kastelen & Buitenplaatsen met als thema ‘Eeuwenlange (familie-)continuïteit en de blik op de toekomst’. Aanmelden (zaal/online) kan nog altijd! Klik hier.

Kastelen & Buitenplaatsen zijn toonbeelden van continuïteit én van verandering. Een prachtig voorbeeld hiervan is Duivenvoorde, een landgoed in Voorschoten dat dit jaar achthonderd jaar verleden, heden en toekomst viert. Het was eeuwenlang in ononderbroken familiebezit maar dat betekende niet dat alles hetzelfde bleef. Iedere generatie eigenaren richtte haar blik op de toekomst en paste het landgoed, het huis en de collectie aan naar eigen believen maar met eerbied voor wat voorouders hadden nagelaten. Het jubileum van Duivenvoorde is de aanleiding voor deze studiemiddag waarbij ook de verbreding en actualiteit worden gezocht.

Programma
13.30 – Welkom en inleiding door Eloy Koldeweij, dagvoorzitter (RCE)
13.35 – Acht eeuwen liefhebben, acht eeuwen veranderen, Simone Nieuwenbroek, conservator kasteel Duivenvoorde
14.00 – Een nieuwe zaal als eerbetoon aan de familie, Eloy Koldeweij, interieurspecialist RCE
14.30 – Van kloostermop tot en met Michael van Gessel, Ben Hasselman, vrijwilliger kasteel Duivenvoorde
15.00 – Berichten uit het veld
15.10 – Pauze
15.30 – Een lange zoektocht naar authenticiteit in de langst opengestelde buitenplaats?, Afiena van IJken, directeur Menkemaborg
16.00 – Dikke takken en diepe wortels, Korneel Aschman, eigenaar ‘Korneel Aschman Erfgoedadvies’
16.30 – In gesprek met vier buitenplaatsen: doorgeven of overdragen? Rondetafelgesprek o.l.v. Rob Bloemendal met mw. Ch. Solms (Huis Weldam), dhr. D. van Sonsbeeck (buitenplaats De Gunne), mw. J. de Brauwere (landgoed Zuylestein) en mw. L. Leemans (buitenplaats Oostergeest)
17.00 – Afsluiting

Op zaterdagmiddag 21 maart 2026 organiseert Cascade wederom de jaarlijkse Ronde Tafel Conferentie, nu op Kasteel Nijenrode te Breukelen.

Er staan bij dit voorjaarssymposium van Cascade weer diverse tuinhistorische onderwerpen op het programma, met recent en nog lopend onderzoek, en met gelegenheid over actuele kwesties onderling van gedachten te kunnen wisselen.

Voorafgaand aan de facultatieve lunch is er een facultatieve wandeling door het park bij Kasteel Nijenrode met uitleg door Willem Zieleman en Korneel Aschman.

Facultatief Ochtendprogramma / wandeling door park
11.15 uur Verzamelen bij de ophaalbrug van het kasteel (5 minuten lopen van parkeerplaats)
11.30 uur Aanvang wandeling met uitleg door Willem Zieleman en Korneel Aschman

Ronde Tafel Conferentie/ locatie Wapenkade kasteel Nijenrode
12.30 uur Lunch op Kasteel, kamer 11
13.15 uur Inloop conferentie / koffie en thee
13.45 uur Aanvang conferentie in de Wapenzaal van het Kasteel
– Welkomstwoord door Cascade-voorzitter Marc van Ravels
– Conferentie o.l.v. Willem Zieleman, bestuurslid Cascade met
bijdragen van:
– Piet Vollaard, ‘Louis le Roi en de Eco-kathedraal in Mildam’
– Anne Wolf, ‘Licht, lucht en groente, volkstuincomplexen als opgave’
– Jan Holwerda, ‘Twee parken en de Tweede Wereldoorlog’

Pauze koffie/thee in Kamer 11 Kasteel

– Paul Thissen, ‘Landgoedweelde en natuurpracht, ‘de Sint-Jansberg 1828-1972’
– Gerrit van Oosterom, ‘Sterrenstelsel Twickel’
– Lenneke Berkhout, ‘Leifruit, immaterieel erfgoed voor de toekomst’

Afsluiting conferentie

Gedachtenwisseling tussen leden (donateurs) en bestuur over activiteiten

17.00 uur Borrel in de Plesmanzaal (ander gebouw, nabij het parkeerterrein)
17.45 uur Einde borrel

Voor verdere details en aanmelden: Aanmeldformulier Cascade RTC 2026.

(OVERGENOMEN)

Het Gnadenthal. Een geschiedenis van het huis en zijn bewoners

Toen Pia van Wijnbergen een gravure vond van het Gnadenthal bij Kleef naar een tekening van Jan de Beyer, inspireerde dat haar om onderzoek te doen naar de geschiedenis van het familiehuis dat ze in haar jeugd had leren kennen. Het Gnadenthal. Een geschiedenis van het huis en zijn bewoners leest als een portret van de opeenvolgende bewoners: de families Blaspiel, Cloots en Van Hövell.

De familie Blaspiel bekleedde belangrijke posities aan het Pruisische hof. De Nederlandse rentenier Cloots kocht het Gnadenthal en zijn revolutionaire zoon Anacharsis leeft nog altijd voort in de kunst. De laatste familie die het Gnadenthal in de negentiende en twintigste eeuw bewoonde, was de familie Van Hövell. Arnold van Hövell trouwde in 1806 met Clara Cloots; hij werd grootgrondbezitter door de aankoop van talloze landerijen en mecenas voor de katholieke gemeenschap.

Behalve de familiegeschiedenis komen ook de bouwgeschiedenis van het huis, het interieur, het tuinontwerp, de familiekerk en schilderijencollectie aan bod.

Pia van Wijnbergen deed archiefonderzoek en bestudeerde de bibliotheek van haar familie. Ze vond kasboeken, huishoudboekjes en oorlogsdagboeken en bracht met al die bronnen de geschiedenis van het Gnadenthal tot leven. Het landhuis op de grens van Nederland en Duitsland staat er nog altijd als een stille getuige van de families die er vanaf 1700 woonden in veranderende tijden, in oorlog en vrede.

Pia van Wijnbergen-van Hövell tot Westerflier, Het Gnadenthal. Een geschiedenis van het huis en zijn bewoners, 2025, ISBN 9789464551815, p. 272, € 35,00.
Inzien.

Gezicht op Het huis Ganswyck, of Genadendal, by den Diergaarde te Kleef.
Ets en gravure door Hendrik Spilman (1746) naar ontwerptekening van Jan de Beijer (1745) (Bron: Noord-Hollands Archief)

Het Cascade bulletin 2025 is in de bus gevallen. Met
– Natuurgeweld in de landschapstuin – de vulkaan als sierobject in de achttiende en negentiende eeuw, Wim Meulenkamp
– De Abersonfontein in Warnsveld en tuinarchitect Willem Lindeman, Kees van Dam en Eric Blok
– Hoofdbrekens voor de Haarlemse hortulanus: exoten op het Woestduin van David ten Hove, Henk van der Eijk
– Architect Schonck en zijn tuinontwerpen op Het Loo en elders in de periode 1770-1785, Jan Holwerda
– Tweeluik Jules Buyssens boekbespreking en enige ontwerp in Nederland, Kees van Dam

Afgelopen week ontvingen de donateurs de Cascade nieuwsbrief 2026; download hier.

Op zaterdagmiddag 28 februari a.s. organiseert het Tuinhistorisch Genootschap Cascade in samenwerking met Erfgoedvereniging Heemschut een gezamenlijke excursie naar het Groot Handelsgebouw te Rotterdam, gelegen naast het Centraal Station.

Het Groot Handelsgebouw, opgetrokken in 1953, is een van de meest kenmerkende realisaties van de ‘Wederopbouwcultuur’. Na tientallen jaren van succes, verloor het gebouw gaandeweg zijn uitstraling, en daarmee zijn aantrekkingskracht voor bedrijven om zich erin te vestigen. Hoewel in 2005 o.l.v. architect Andre van Stigt een grote renovatie was voltrokken, bleek het ook in de jaren daarna commercieel onvoldoende om de belangstelling voor het gebouw te behouden.

De nieuwe Amerikaanse eigenaar Jamestown (2019) hanteerde een andere benadering met toepassing van kleurrijke accenten. Daarnaast wilde Jamestown de ruimte herbestemmen voor kantoren. Doordat zodoende de rol van handelsgebouw wegviel, werd ook de functie binnen het gebouw van de eens zo kenmerkende verhoogde rijbaan overbodig voor laden en lossen. In 2023 werd de verhoogde rijbaan als allee getransformeerd. Het ontwerp was van Blooming Buildings en Harry Pierik. De zeer rijke beplanting – er zijn meer dan 600 soorten toegepast (!) bleek een magneet voor bedrijven om zich in het gebouw te vestigen; alle leegstaande kantoren werden verhuurd. Hierop besloot Jamestown om ook op de begane grond beplanting aan te brengen (het ‘Maaskantpark’, vernoemd naar de oorspronkelijke architect) en de grote ingebouwde plantenbakken op de buitengangen, opvallend onderdeel van het ontwerp, aan te passen. Interessant is te vermelden dat er zelfs geen spijker in het gebouw is geslagen en alles binnen korte tijd gerealiseerd kon worden.

Voor programmadetails en aanmelding, zie hier.

Het onderstaande bericht blijkt bij nader inzien te vallen in de categorie ‘fake news’. Lees eerst het onderstaande en zie vervolgens onder Reacties.

Gisteren zag ik een LinkedIn bericht van enkele dagen oud. Een bericht van Rijksmuseum Muiderslot (zie hier) over de aankoop van ’t Vermakelijck Landt-Leven. Den Nederlandtsen hovenier / Den Verstandigen hovenier (1683), van Jan van der Groen en Petrus Nylandt.

Ik citeer: ‘Extra bijzonder is dat de kennis uit Den Verstandigen Hovenier niet alleen historisch waardevol is, maar ook verrassend actueel! De maandelijkse instructies over zaaien, planten, oogsten en het gebruik van kruiden (volledig in samenhang met de natuur) sluiten nauw aan bij onze visie op duurzaamheid en biodiversiteit. Want net als in de 17e eeuw werken onze tuinvrijwilligers vandaag de dag volledig biologisch, zonder kunstmest, bestrijdingsmiddelen of verwarmde kassen.‘

Toen keek ik naar de foto van de titelpagina… Deze uitgave is nog veel bijzonderder!! De titelpagina staat vol zetfouten. Zo staat er J. van de GREEN i.p.v. J. van der Groen. En vergelijk de foto maar eens met de onderstaande titelpagina uit 1683. De hele pagina blijkt vol zetfouten te staan.

De uitgever van het exemplaar van Muiderslot is ‘de Weduwe van Meinche Geel en Gregorius en Groen‘. In de lijst met bekende uitgaven staat inderdaad een versie uit 1683, maar die was bij Wed. Michiel de Groot en Gijsbert de Groot. Die uitgever had een privilege voor 15 jaar.

Gezien de vele ongetwijfeld bewuste zetfouten en de verder onbekende uitgever lijkt het ik noem het maar een ‘illegale’ uitgave. Of maak je zo een ‘eigen’ uitgave? Heel bijzonder. Zou wel willen weten hoe die complete uitgave er uit ziet en deze naast de officiële uitgave uit 1683 willen leggen. Die laatste is hier in te zien.
Jan Holwerda

Gezicht op de Kleine en Grote Ruïne na het opruimen van het puin na de buskruitramp van 12 januari 1807 (1807), kopergravure van Vinkeles & Vrijdag naar B. van den Broeck (Bron: Erfgoed Leiden en Omstreken)

In het rapport Leiden in het Groen (zie hier) trof ik bijgaand plaatje aan. De getekende bomen zijn zo te zien hoog opgekroond, en nog jong : een onontwikkelde kroon. Vrijwel altijd worden volwassen bomen getekend, inderdaad ook hoog opgekroond. Wat dat betreft is dit een uniek plaatje. Een voorzichtige conclusie is dat de bomen reeds op de kwekerij deze hoogstam-vorm kregen. Zoiets doen we tegenwoordig natuurlijk nooit ( meer).

Ik las ergens dat dat hoge opkronen tot doel had veel rondhout te kweken wegens de grote behoefte in die tijd. Dat klinkt plausibel. Het is echter slecht voor te stellen dat bomen in steden dienden als productiehout. In tegendeel, in steden juist als stedelijk schoon, en geen productiehout. Hoog opkronen was dus een soort cultuur, kan men concluderen. Het is interessant te weten wanneer men tot het moderne inzicht kwam bomen tot hun volle wasdom te laten groeien.
Joost Gieskes

(OVERGENOMEN)
In 2012 werden de Richtlijnen tuinhistorisch onderzoek: voor waardestellingen van groen erfgoed gepubliceerd. Deze richtlijnen van het College van Rijksadviseurs, RCE, KNOB, het Nationaal Restauratiefonds en het Nationaal Groenfonds waren bedoeld om het zorgvuldig omgaan met groen erfgoed verder te professionaliseren.

De richtlijnen gaven handreikingen voor de waardering van ontworpen groen erfgoed. Tuin- en landschapsarchitecten die werken in het groen erfgoed kregen daar al regelmatig mee te maken.

In 2013 kwamen de richtlijnen onder beheer van de Stichting ERM (Erkende Restauratiekwaliteit Monumentenzorg). Deze stichting beheert een heel scala aan richtlijnen in het monumentenwerk. De richtlijnen voor het historisch erfgoed kregen als URL 6001.