(OVERGENOMEN)
Ludwig van Heek, textielfabrikant, stichtte een omvangrijk landgoedimperium dat langzaam in het collectieve geheugen dreigt te verdwijnen. Zijn grondbezit strekte zich uit over een aanzienlijk gebied aan de westelijke rand van de stad Enschede, van het zuiden tot het ver ten noorden van de stad.
Het boek beschrijft afzonderlijk de buitenplaatsen, landgoederen en erven die hij heeft gesticht; het belicht de aankoop, maar ook de ontwikkeling ervan. Dit imperium heeft een blijvende impact gehad op het Twentse landschap. Hoewel een groot deel van deze eigendommen nooit als gemeentelijk of rijksmonument is erkend, zijn ze tot op heden van grote waarde.

De Twentse buitenplaatsen bestonden vaak uit landgoederen met boerderijen en woningen voor personeel, zoals boswachters en jachtopzichters. Anders dan de klassieke buitenplaatsen, waar ontspanning vooropstond, moesten deze landgoederen economisch rendabel zijn door middel van bosbouw, landbouw en veeteelt. Daarnaast speelden veel van deze landgoederen een rol in de jacht, een belangrijk sociaal element voor de fabrikanten.

Het aantal landgoederen in Twente is opvallend groot. Uit diverse onderzoeken blijkt dat er tot enkele jaren geleden circa negentig buitenhuizen waren gelokaliseerd. Vooral de invloed van de familie Van Heek was daarbij aanzienlijk. Het is echter vooral Ludwig van Heek die een cruciale rol speelde in de aanleg en ontwikkeling van een aaneengesloten rij van landgoederen. Zijn grootvader Helmich van Heek (1785-1847) en vader Gerrit Jan van Heek (1837-1915) waren al bekend als grootgrondbezitters, maar Ludwig breidde het familiebezit verder uit en gaf hieraan zijn eigen visie.

Karin Bevaart, Verweven landgoederen. De groene monumenten van Ludwig van Heek (1871-1931), p. 196, € 34,95 (excl. € 5,00 verzendkosten)

Inzien en bestellen Groene Monumenten Uitgeverij