
Betreffende paragraaf in het reisverslag uit 1812.
In juli 2021 leverde Jos van Berkum de bijdrage ‘Een sierkluizenaar in beeld’, over de hermitage of sierkluis en de heremiet of kluizenaar op buitenplaats Sparrendaal te Driebergen-Rijsenburg, én het schilderij ervan (zie hier). In PorteFolly nr. 51 van de Donderberggroep verscheen een veel uitgebreider artikel (staat nog niet online).
Net kom ik in een reisverslag uit 1812 een bezoekje met vermelding van de heremitage en heremiet tegen:
‘… gingen wij op Sparrendal de plaats van Oosthuizen wandelen, bezogten de Heremiet, zynde een man van 75 jaaren, een Duitscher weleer soldaat en ook knecht in een klooster geweest, welke bij V. Oorth: om een aalmoes vragende, door hem toegestaan wierd om de heremitage op die in welke te voren een beeld was, te bewonen en voor heremiet te speelen: hij verhaald dat hij daar bestendig zijn verblijf houd behalven des winters, doch het schijnt dat hij meest al des nagts in het gewezene kamp, nu Austerlitz, zijn intrek neemt. De zoo genaamde heremitage levert weinig bijzonders op.‘
Jan Holwerda

De Kluizenaar of Eremiet, schertsfiguur i.h. Rijsenburg’s Bos (Driebergen-Rijsenburg)





Het Volkspark van Enschede is van ons allemaal. Ooit geschonken aan de stad vanuit particulier initiatief ter bevordering van onderwijs, volkswelvaart en beschaving.Een levend kunstwerk dat een inspiratiebron werd voor andere parken verspreid door heel Nederland. In deze rijk geïllustreerde biografie volgen we de geschiedenis van dit eerste volkspark van Nederland. Wat waren de achterliggende idealen? Hoe is het park veranderd sinds de opening in 1874 en wat vertelt dat over ons zelf, de stad en de betekenis van het park voor de generaties voor ons. Het verhaal van het Volkspark van Enschede begint in de jaren vijftig van de negentiende eeuw als fabrikantenzoon Hendrik Jan van Heek uit Enschede met vrienden de eerste wereldtentoonstelling in Londen bezoekt. Door hun zakelijke contacten met Engeland groeit het besef dat het schrikbeeld van de Engelse textielsteden Twente bespaard moet blijven en langzaam rijpt bij Hendrik Jan het idee om na zijn dood een park aan de stad te schenken ‘tot nut van de fabrieksarbeiders’. Een revolutionair idee en een mijlpaal in de sociale geschiedenis van Nederland.
(OVERGENOMEN)
De invloed van Mien Ruys op de tuin- en landschapsarchitectuur is niet te onderschatten. Ze wist op indrukwekkende manier de tijdgeest te vangen in haar vele tuinontwerpen en maakte, als een van de eerste vrouwen, naam als tuinarchitect. Daarnaast deelde ze haar kennis om zoveel mogelijk mensen aan het tuinieren te krijgen. De tuinen in Dedemsvaart waren gedurende haar leven haar proeftuinen, waar ze tal van ideeën uitprobeerde en verfijnde. Haar eerste experiment, de Verwilderingstuin, legde ze aan in 1924 en dat was nog maar het begin.
Ruim 100 jaar geleden bouwde Jan Jacob Luden een markant jachtslot bovenop de Mookerheide bij Heumen. Daarmee begint de roerige geschiedenis van Landgoed Mookerheide. Dit boek neemt je mee op een tijdreis: het ontstaan van de stuwwallen, het unieke jugendstilontwerp van de gebroeders Leeuw, de functie van hoofdkwartier in de Tweede Wereldoorlog, de komst van de zusters van Bethanië, de overdracht aan Natuurmonumenten en de recentelijke restauratie van het jachtslot. Dit alles geïllustreerd met honderden prachtige foto’s en tekeningen. Interviews met betrokkenen van vroeger en nu brengen het verhaal van het landgoed tot leven.